Gevangenis Monologen 3
17 Februari t/m 19 Maart 2022
NDSM Theater Amsterdam

We’re back!! Na twee succesvolle edities is het tijd voor deel 3

We’re back!! Na twee succesvolle edities is het tijd voor deel 3
Gevangenis Monologen is terug! Met een gloednieuwe theatervoorstelling (gebaseerd op verhalen van (ex-)gedetineerden) over familie, verlies, uitgesloten worden en ‘verkeerde keuzes’ maken. Over jezelf oprapen en terugkomen na een crisis en over wantrouwen in de bajes. Actueel, ontroerend en confronterend.

De meest spannende theaterervaring van 2022!

Net als in Gevangenis Monologen 1 & 2 staat het verhaal van een ex-gedetineerde centraal, maar in deze editie gaan we nog sterker het gesprek aan met de samenleving en ons gevangenissysteem. Waarom belanden zoveel (ex-)gedetineerden weer terug in de gevangenis? Hoe gaan we met elkaar om? Wat voor effect hebben vooroordelen en discriminatie op de ziel van een mens? Hoe wordt zelfhaat doorgegeven? En: hoe zou het anders kunnen? Gevangenis Monologen 3 pretendeert geen antwoorden te geven. Door een intiem, persoonlijk verhaal te vertellen en invoelbaar te maken, hopen we het gesprek te kunnen voeren. Voor alles biedt Gevangenis Monologen een unieke en spannende theaterbelevenis!
Gevangenis Monologen is terug! Met een gloednieuwe theatervoorstelling (gebaseerd op verhalen van (ex-)gedetineerden) over familie, verlies, uitgesloten worden en ‘verkeerde keuzes’ maken. Over jezelf oprapen en terugkomen na een crisis en over wantrouwen in de bajes. Actueel, ontroerend en confronterend.

De meest spannende theaterervaring van 2022!

Net als in Gevangenis Monologen 1 & 2 staat het verhaal van een ex-gedetineerde centraal, maar in deze editie gaan we nog sterker het gesprek aan met de samenleving en ons gevangenissysteem. Waarom belanden zoveel (ex-)gedetineerden weer terug in de gevangenis? Hoe gaan we met elkaar om? Wat voor effect hebben vooroordelen en discriminatie op de ziel van een mens? Hoe wordt zelfhaat doorgegeven? En: hoe zou het anders kunnen? Gevangenis Monologen 3 pretendeert geen antwoorden te geven. Door een intiem, persoonlijk verhaal te vertellen en invoelbaar te maken, hopen we het gesprek te kunnen voeren. Voor alles biedt Gevangenis Monologen een unieke en spannende theaterbelevenis!

CAST

CAST & CREW

Uriah Havertong

Jong en aanstormend talent Uriah Havertong speelt de rol van Mohammed T. Uriah volgde zijn opleiding als acteur in Vlaanderen en maakte zijn toneeldebuut in 2020 tijdens de voorstelling De laatste dichters van theatergroep Urban Myth. In die rol bewees hij zich als een veelzijdig en gevoelig acteur met een buitengewone taalgevoeligheid. Uriah zingt ook.

Nyncke Beekhuyzen

Nyncke Beekhuyzen speelde in films (Süskind), televisieseries (Moordvrouw) en in de theaters (De eetclub). Haar werk kenmerkt zich door een grote gevoeligheid en een perfecte timing. In Gevangenis Monologen 3 speelt ze de rol van gevangenisdirectrice. In die rol worstelt ze met de balans vinden tussen het uitvoeren van een humaan beleid en de druk van regelgeving en politieke besluitvorming.

Juda Goslinga

Juda Goslinga kennen we van televisie (Klem), film (Sonny Boy, Van God los, Baantjes) en uit het theater (Mugmetdegoudentand, Zuidelijk Toneel). In Gevangenis Monologen 3 staat niet alleen het verhaal van de gedetineerde centraal, maar belichten we ook de rol van penitentiaire inrichtingswerker en case-manager. Goslinga speelt óók de rol van Gerry, een oudere gedetineerde met wie Mo bevriend raakt. Uitdagende dubbelrollen, vertolkt door de ervaren Goslinga. Juda is één van de weinige acteurs in Nederland met een natuurlijk rauw randje. Niets dat niet echt is aan Juda.

Christine Otten

Script

Christine Otten - Scenario

Christine Otten is auteur (De laatste dichters; We hadden liefde, we hadden wapens) en bedenker en schrijver van de Gevangenis Monologen. Haar laatste roman Een van ons (2020) inspireerde ze op haar ervaringen als schrijfcoach in de gevangenis. Het concept Gevangenis Monologen komt voort uit de samenwerking met twee deelnemers aan een schrijfgroep die iets positiefs met hun verhaal wilden doen. De kracht van Gevangenis Monologen 3 ligt in de gelaagdheid van de dialogen: indringende gesprekken waarin het onzegbare invoelbaar wordt gemaakt.

Daniel Krikke

Regie

Daniel Krikke - Regie

Daniel Krikke trad eerder op als producent van de Gevangenis Monologen en regiseert nu Gevangenis Monologen 3. Krikke is opgeleid als filmmaker en maakte de documentaires Scared of Revolution (2018) en Bruce (2019), die beiden te zien waren op het IDFA. Sinds zijn jeugd verdiept Daniël zich in de wereld van detentie, strafrecht en re-integratie. Om het complete verhaal van Mohamed op een spannende en ingrijpende manier te vertellen, maakt hij gebruik van filmbeelden en montagetechnieken uit de film.

Raw Roets

Muziek

Raw Roets

Van meeslepend tot rauw, de stem van rapper en zanger Raw Roets – Cyrano Kout – is één van de uniekste in de moderne Nederlandse muziek. Roets is een rasartiest die moeiteloos afwisselt tussen twee uitersten; de rauwere Roets en de zachtere Cyrano. In zijn muziek zoekt hij openlijk naar zichzelf en reflecteert hij op zijn soms grijze omgeving terwijl hij kleurrijk droomt. Zijn sound wordt gekenmerkt door eerlijke en meeslepende teksten op muzikale en ruimtelijke producties.

Soraya Bakhtali

Productie

Soraya Bakhtali

Jurist Soraya Bakhtali werkte eerder als filmproducent en zal deze keer de productie van Gevangenis Monologen 3 verzorgen en ook inhoudelijk betrokken zijn bij de randprogrammering en bewustwordingscampagne. Ze combineert sterk leiderschap met een grote maatschappelijke betrokkenheid.

Waargebeurd. Persoonlijk. Actueel.

Waargebeurd. Persoonlijk. Actueel.

In Gevangenis Monologen 3 staat het bijzondere en waargebeurde verhaal van Mohamed Teeri centraal. Als kind van Somalische vluchtelingen groeit Mohamed als een van de weinige ‘allochtonen’ op in een witte omgeving. Van kleins af aan merkt hij dat hij er ‘niet bij hoort’; op school pest een leraar hem vanwege zijn afkomst (‘Het wordt toch niks met jou’) en hij begrijpt soms de culturele codes van ons land niet. Als hij in de hoek wordt gezet op school weet hij niet dat hij daar moet blijven staan totdat de juf zegt dat het genoeg is maar loopt hij meteen weg: straf! Hij weigert bij Sinterklaas op schoot te zitten: straf! Kinderen op school vragen hem of ze bij het ‘zwartspuiten’ de binnenkant van zijn handen zijn vergeten. Mo raakt gefrustreerd. Thuis heeft zijn moeder het na het plotselinge vertrek van zijn vader zwaar om de touwtjes aan elkaar te knopen. Mo mist zijn vader en is nu is ‘de man in huis’. Het duurt niet lang voordat zijn frustraties omslaan in woede. Begrip en vriendschap vindt hij bij jongens op straat, waar hij al snel verkeerde keuzes maakt. Op 18-jarige leeftijd wordt hij opgepakt voor een zwaar misdrijf en krijgt hij een gevangenisstraf van 5,5 jaar opgelegd. Een moeilijke tijd waarin Mohamed steeds verder verwijderd raakt van de maatschappij en van zichzelf. Eenmaal buiten valt Mohamed snel terug in de criminaliteit. Tot er iets bijzonders gebeurt en hij tot een belangrijk inzicht komt…

De ‘echte’ Mohamed zal bij de voorstelling aanwezig zijn en deelnemen aan het nagesprek.

Een reclasseringsambtenaar zei letterlijk: “vraag maar een uitkering aan, want je vindt toch geen werk”.
- Mohamed T.
Een reclasseringsambtenaar zei letterlijk: “vraag maar een uitkering aan, want je vindt toch geen werk”.
- Mohamed T.

Durf jij in de spiegel te kijken?

Het verhaal van Mo laat zien hoe uitsluiting op grond van afkomst, huidskleur en geloof aan de basis kan liggen van een leven in de criminaliteit en buiten de ‘gevestigde orde’. En hoe dit vaak niet begrepen wordt door de samenleving en dus ook niet door de instanties die Mo eventueel zouden moeten (kunnen) helpen als de reclassering, justitie, (jeugd)hulpverlening. Gevangenis Monologen 3 gaat over het proces van opgroeien-misdaad-veroordeling-gevangenschap en terugkeer, maar omzeilt alle cliché’s die we kennen uit films en series. Gevangenis Monologen 3 laat je in de spiegel kijken: klopt het wel dat we allemaal ‘gelijke kansen’ hebben? Horen sommige mensen er toch minder bij dan anderen? Hoe gaan we met elkaar om? En: lijken we juist niet veel meer op elkaar dan we denken?

GevangenisMonologen3

Maatschappelijk geëngageerd theater op z’n best!

Thema's

Thema's
De gevangenis is een wereld waar we gewoonlijk geen toegang tot hebben. Waar we als samenleving ‘het kwaad’ opbergen, en van ons wegduwen. ‘Wij’ en ‘zij’. ‘Goeden’ en de ‘slechteriken’. Wantrouwen is zo’n beetje de norm als het om gevangenen gaat, zowel binnen als buiten de gevangenissen. De Gevangenis Monologen laat zien dat deze ogenschijnlijk gescheiden werelden in de praktijk veel gemeen hebben. En dat we meer op elkaar lijken dan we vaak denken. We zijn allemaal mensen, ouders, kinderen, broers, zussen… We willen allemaal gezien, geliefd en gewaardeerd worden. Wat als vertrouwen het uitgangspunt zou zijn in onze omgang met elkaar in plaats van wantrouwen? Zowel in de gevangenis als in de samenleving, overheidsinstanties? Gevangenen voelen zich nu dikwijls niet gezien of gekleineerd. Vaak is dat gevoel al ‘buiten’ begonnen. Gevangenis Monologen 3 wil die (structurele) mechanismes bevragen en ter discussie stellen. Hoe kunnen we beter samenwerken en samenleven, zowel buiten als binnen de gevangenis.
Hoewel we in Nederland vaak trots zijn op onze ‘tolerantie’ leert de praktijk dat discriminatie op grond van afkomst, huiskleur, gender of geloof veel voorkomt. Daardoor vallen mensen buiten de boot, ze voelen zich niet gezien en gehoord door de maatschappij en het overheidssysteem op wie ze juist zouden moeten vertrouwen. Ze ervaren uitsluiting. Hoewel we nooit zullen beweren dat crimineel gedrag altijd voortkomt uit ‘een slechte jeugd’, en iedereen natuurlijk een eigen verantwoordelijkheid heeft voor zijn/haar gedrag, kunnen we moeilijk ontkennen dat het nogal wat uitmaakt waar je wieg heeft gestaan. Uitsluiting (qua kansen op opleiding, werk, stages) en achterstelling (armoede; discriminatie) spelen wel degelijk een rol in de levensverhalen van veel (ex)gedetineerden. Gevangenis Monologen 3 onderzoekt hoe deze mechanismes van uitsluiting en achterstelling op een diep menselijk niveau ingrijpt en kan leiden tot de ‘keuze’ voor criminaliteit. En ook: hoe vinden we een uitweg uit deze schijnbare patstelling? Kunnen begrip, kennis en empathie daarbij helpen? Of zijn er grotere veranderingen noodzakelijk?
Terug komen na een gevangenisstraf is moeilijk. Ook al heb je alleen maar goede voornemens en wil je niets liever dan een ‘gewoon’ leven leiden. Gedetineerden in Nederland raken vaak hun baan, geld, uitkering, huis en soms ook hun familie kwijt. De gevangenis is beslist geen hotel. Ondanks goede intenties van het gevangeniswezen (Dienst Justitiële Inrichtingen) en instanties als jeugdzorg, reclassering en gemeenten, lukt het maar moeilijk de recidive terug te dringen. Bijna de helft van de mensen die in de gevangenis belandt, komt daar weer terug, voor korte of langere tijd. Natuurlijk hebben gedetineerden hun eigen verantwoordelijkheid, maar de samenleving geeft ex-gedetineerden ook niet gemakkelijk een tweede (of derde, vierde) kans. Vooroordelen tegenover mensen die in de gevangenis hebben gezeten zijn hardnekkig. De roep om ‘harder straffen’ hoor je nog steeds, terwijl er in Nederland beslist hard gestraft wordt. Het is moeilijk je als (ex-)gedetineerde daaraan te ontworstelen en een nieuw begin voor jezelf te zien. Gevangenis Monologen 3 raakt – middels een intiem en persoonlijk verhaal- aan de achterliggende vragen van deze thematiek. Hebben we als samenleving (en individu) een verantwoordelijkheid om te zorgen dat mensen terug kunnen en mogen komen?
De Gevangenis Monologen is heel klein begonnen. Twee mannen, Wesley en Arcen, die deelnamen aan een schrijfgroep van ex-gedetineerden met schrijver Christine Otten, wilden ‘iets goeds’ doen met hun levensverhaal. De Gevangenis Monologen waren geboren. De betrokkenheid van mensen die in detentie hebben gezeten en/of nog zitten is cruciaal voor de Gevangenis Monologen. Het maakt de voorstelling levensecht, en het perspectief van gevangenen zien we zelden écht verbeeld. Voor de betrokken (ex-)gedetineerden is de voorstelling ook belangrijk en vaak levens veranderend. Letterlijk worden niet zulke mooie ervaringen omgezet in iets positiefs en mooi, een theatervoorstelling, zoals Wesley en Arcen beoogden, die ook nog eens een rol speelt in het maatschappelijk debat over detentie, straffen, schuld en hoe we als samenleving daarmee omgaan. We leerden dat er grote behoefte in de samenleving is om te spreken over dit soort thema’s. De heersende opvatting dat de meerderheid van ‘de mensen’ vooral voor ‘harder straffen’ en vergelding zouden zijn, en minder willen nadenken over hoe mensen in detentie weer terug kunnen komen in de samenleving, durven we na twee edities wel te bevragen. Reacties uit het publiek getuigen juist openheid en welwillendheid na te denken waarom levens lopen zoals ze lopen en waarom er soms dingen grondig misgaan in levens, al of niet door eigen ‘schuld’. We ervaren het als een voorrecht deze voorstelling, in samenwerking en samenspraak met ex-gedetineerden (en natuurlijk ook in gesprek met gevangenispersoneel en ambtenaren van het Ministerie van Justitie) te kunnen maken. We zien de vraagstukken rondom detentie, criminaliteit, straffen en terugkomen in de samenleving als een verantwoordelijkheid voor de hele samenleving, niet alleen de mensen die er direct bij betrokken zijn. Gevangenis Monologen 3 is een organisch vervolg op de eerdere edities. We leggen ons oor na afloop van de voorstelling te luister en horen zo heel goed wat er speelt en wat besproken, onderzocht of onthuld moet worden. We schromen lastige vragen en thema’s niet. We horen graag uw mening en visie en natuurlijk hopen we dat u komt kijken naar de Gevangenis Monologen 3!

Blijf op de hoogte

Blijf op de hoogte

Wil je op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen rondom de voorstelling? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief!

Kun je net als Juda niet wachten?
“De onderlinge band, de stress, het respect naar elkaar, het in de knoop zitten en de dingen die buiten spelen. Ik hing aan hun lippen’’.
“Theatervoorstelling ‘Gevangenis Monologen’ daagt je uit na te denken.”
“Op de kracht van de gevangenis monologen valt niets af te dingen.”